ŚWIATŁO SŁONECZNE

Światło słoneczne można rozkładać jak wachlarz, a kolory wyodrębnią się według długości fal niebieski z lewego, czerwony z prawego końca. Jednakie kolory rie układają się równomiernym, ciągłym pa­smem. Gdzieniegdzie widmo przecinają w poprzek ciemne prążki. Jest to głównie skutek przechodze­nia światła słonecznego przez nieprzenikliwe dla pew­nych wybranych barw chłodniejsze gazy w atmosfe­rze Słońca — stąd owe wąskie prążki cienia. Współ­cześni astronomowie dysponują potężnymi teleskopa­mi oraz spektroskopami tak czułymi i o takiej zdol­ności rozdzielczej, że mogą za ich pomocą analizować światło poszczególnych galaktyk i pojedynczych gwiazd. Bardzo odległe galaktyki dają światło bardzo nikłe, toteż widmo ich nie jest tak wyraźne, jak widmo Słońca, niemniej ciemne prążki są w nim do­skonale widoczne. I otóż prążki te nie pokrywają się bynajmniej ze swymi odpowiednikami w widmie sło­necznym. Są „przesunięte”, i to zawsze ku czerwieni, a więc w prawo. Im słabiej widoczna galaktyka, tym to przesunięcie ku czerwieni jest większe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *