WĘDRUJĄCE SYGNAŁY

Sygnały wędrowały do ultraszybkich dru­karek, które zapisywały je jako szeregi liczb; pisane na papierowej taśmie w dwóch kolumnach tworzyły liczby od 0 do 64, oznaczające gradację cienia. Kom­puter przenosił następnie informację na taśmę ma­gnetyczną, rekonstruując filmową wersję zapisu z ka­mery Marinera 4. Rezultat wyglądał trochę jak gobe­lin, ale ukazywał takie szczegóły topografii Marsa, dziobatej planety, jakim zdolność rozdzielcza telesko­pów naziemnych w żadnym wypadku nie mogłaby sprostać. Ponadto Mariner 4 przekazał jeszcze inne dane, jakie zebrał o naturze Marsa. Okazało się mię­dzy innymi, że masa planety wynosi około jednej dziesiątej masy Ziemi. Zgromadzone informacje wska­zywały, że jeśli istnieje życie na Marsie, to musiałoby się móc utrzymać w warunkach ciśnieniowych odpo­wiadających tym, które panują na Ziemi na wysoko­ści co najmniej 93 000 stóp, ponad trzy razy wyżej niż szczyt Mount Everest.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *