WIELKIE ZLODOWACENIE

Epoka plejstocenu obejmuje wielkie zlodowacenia, kiedy lądolód wiązał ogromne ilości wody, która pa­rowała z mórz i opadów na ląd, gdzie stawała się lo­dem. Badania w rejonie Zatoki Meksykańskiej do­starczyły szczegółowych informacji o przebiegu ostat­niego wielkiego zlodowacenia w plejstocenie, tak zwa­nego okresu Wisconsin. Ustalono, że zlodowacenie Wisconsin osiągnęło maksimum przed 40 tysiącami lat, kiedy to związało dostatecznie dużo wody, by obniżyć poziom morza aż o 460 stóp. Zatem bez żad­nego geologicznego wypiętrzenia dno Cieśniny Be­ringa zostało odsłonięte. Przy obniżeniu poziomu mo­rza o 460 stóp między kontynentami powstać musiało suche przejście szerokości 1300 mil, przez które przez 80 tysięcy lat przeprawiały się swobodnie duże zwie­rzęta.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *