WSZYSTKIE GALAKTYKI

Nadto wszystkie te ga­laktyki i składające się na nie gwiazdy uciekają wzajem od siebie z fantastycznymi prędkościami.Chcąc się wymknąć paradoksowi Olbersa (i nie spłonąć od żaru gwiazd stałych) oraz wytłumaczyć przesunięcie ku czerwieni, przy którym prędkość ucieczki okazuje się proporcjonalna do oddalenia, nie sposób w sensie fizykalnym i matematycznym unik­nąć pojęcia rozszerzającego się wszechświata. Wyraź­my to bardziej matematycznie. Wszechświat wykazu­je jednolitość. W jaki sposób wolno mu się poruszać bez utraty jednolitości? Odpowiedź jest następująca: tylko w taki sposób, by wektor prędkości każdego obiektu miał kierunek pokrywający się z kierunkiem 5 widzenia tego obiektu i długość wprost proporcjonalną do oddalenia obiektu od obserwatora. Tylko taki rodzaj ruchu zachowa jednolitość.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć. Jestem Marian a to blog, który prowadzę. Bardzo się cieszę, że tu jesteś i czytasz to co mam do powiedzenia. Mam nadzieję, że treści moich wpisów będą do Ciebie przemawiać i zostaniesz ze mną na dłużej 🙂